Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3529 K.2020/14132

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Yaşı küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin 5237 sayılı TCK’nın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında,

fiili işlediği sırada oniki yaşını bitirmiş onbeş yaşını doldurmamış bulunan ve fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayan ve davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak suça konu malın değerinin az olması nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesine karar verildikten sonra uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Kanun'un 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,