Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3796 K.2021/917

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrür esas alınan ilama konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde düzenlenen 6763 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/147 esas sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına,