Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3842 K.2020/4178

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki 02.04.2015 tarihli Olay Yeri İnceme Raporu’na göre dava konusu yerin sacdan imal edilmiş kulübe niteliğinde olduğu, içerisinde eski inşaat ve karsamba malzemelerinin bulunduğu ve suça konu yerin depo olarak kullanıldığının belirtildiği ayrıca şikayetçinin suça konu yerde ticari faaliyette bulunduğuna dair bir iddia ve delil de bulunmadığı anlaşıldığından; ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde bulunmayan depo vasfındaki suça konu yerin, iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan düzenlenen iddianemede sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,