Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3852 K.2021/963

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sanığın 21.12.2014 tarihinde mağdura ait iş yerine girerek birkaç kazak çaldığı, devamında 29.12.2014 tarihinde tekrar iş yerine girdikten sonra mağdurun sanığı tanıması üzerine takibe aldığı ve sokak üzerinde araştırma sonucu yakaladığı ve sanığın ifadesinde de birkaç kez iş yerinden hırsızlık yaptığını kabul ettiği olayda, sanığın mağdura yönelik eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.