Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4251 K.2021/3479

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında müştekiler ..., ..., ..., ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık eylemlerinin gece işlenmesi nedeniyle TCK’nın 143.maddesinden uygulama yapılırken suç tarihi itibariyle artırım oranının 1/2 yerine 1/6 olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında eksik cezalar tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.