Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4460 K.2021/1303

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosyaya sanığın babası ... tarafından sunulan 02.12.2015 tarihli dilekçede, müştekinin zararının giderildiği belirtilerek, dilekçeye müşteki tarafından zararın giderildiğini belirtir imzalı dilekçenin eklendiği anlaşılmakla; bahse konu dilekçedeki imzanın müştekiye ait olup olmadığı müştekiden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık tarafından müştekinin sorumlusu olduğu marketten çalınan şarjlı matkabın suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu eşyanın değerinin müştekiden sorularak ya da bilirkişi marifetiyle tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 15.10.2015 tarihi yerine 20.10.2015 olarak yazılması,