Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4594 K.2021/444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, ... Lisesi Spor Salonundaki soyunma odasında bulunan dolaptan mağdur ...’a ait cep telefonu ile içerisinde nüfus cüzdanı, EGO kartı ve 5,00 TL para olan cüzdanını çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2007 gün ve 2005/897 E.- 2007/319 K. sayılı ilamı ile 10/07/2012 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, aynı Mahkemenin 15/11/2012 gün ve 2012/1103 E.-2012/1204 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,