Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4617 K.2020/7860

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde, duruşma açılarak ve sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin; duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına dair şerhin yer almadığı ve usulüne uygun olmayan tebligata dayanılarak, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle sanık hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ancak bu kararın mağdura usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği, sanık hakkında da TCK’nın 142/1b, 143, ve 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dava açıldığı anlaşılmakla.

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı,

bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ek savunma hakkı verilmek suretiyle yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,