Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4682 K.2021/350

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müştekinin 26/03/2015 tarihinde saat 20:30 sıralarında ikametinin avlusuna park ettiği motosikletinin sabah saatlerinde çalındığını fark ederek ihbarda bulunduğu, motosikletin kolluk görevlilerince aynı gün saat 11.40 sıralarında sanığın kullanımındayken ele geçirildiği, sanığın ise suça konu motosikleti, aynı gün sabah tanımadığı bir şahıstan 300 TL'ye satın aldığını belirttiği, ancak söz konusu şahıs hakkında iletişim ve adres bilgisi veremediği ve hırsızlık olayından kısa bir süre sonra sanığın kullanımına geçen satışı tescile tabi motosikletin satın alınmasına ilişkin bir belge de sunamadığının anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın savunmasına itibar edilmek suretiyle suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 165/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre de ;

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,