Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4749 K.2021/1199

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın adli sicil kaydına göre Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/194 E. 2013/476 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için yasada öngörülen hapis cezasının alt sınırı, anılan maddenin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan şekline göre 3 yıl olduğu halde; kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin belirtilmesine rağmen temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,