Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4866 K.2021/3649

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mağdur Marmaray İşletmesi’ne yönelik eylemi nedeniyle koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mağdur Marmaray İşletmesi’ne yönelik eylemi nedeniyle koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2012 kesinleşme tarihli 2010/243 esas, 2011/1495 sayılı kararında üç ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, hangisinin tekerrüre esas alındığı belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,