KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/4871 E., 2021/5837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen karar Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine uygun şekilde sanık ...'ın sorgusunda bildirdiği en son adresi yerine aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması sebebiyle öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmalarından dolayı, TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/12 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,
2-Sanıkların kolluk görevlileri tarafından suça konu eşyalar ile yakalandıklarının anlaşılması karşısında, olayda rızai bir iadenin söz konusu olmadığı, bu nedenle etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,
3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/h, 143/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 6 ay 1 gün yerine hesap hatası sonucu 18 ay 1 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,
4-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5-Sanıkların müştekiye ait işyerine kapı kilidini kırarak girdikleri olayda, mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/4871, K. 2021/5837, 17 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama