Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4900 K.2020/14891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediği, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olmayan mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, iş yeri kamera görüntülerinde gördüğü kişinin, açık kimlik bilgilerini bildirmediği Kerim isimli kişi olduğunu beyan ettiği ve kolluk görevlilerince düzenlenen CD izleme tutanağında olayın failinin kimlik tespitine dair herhangi bir teşhis ve tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek,

olay yerini gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki failin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlardan veya Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınması ile;

dosya içerisindeki Sarıyer İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21/03/2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, iş yeri giriş kapısı sağ tarafında bulunan sürgülü pencere camı dış yüzeyinden parmak izleri alındığı belirtildiğinden,

olay yerinden alınan parmak izlerinin mukayeseye elverişli olması halinde bu parmak izleri ile suça sürüklenen çocuktan temin edilecek parmak izlerinin karşılaştırmasının yapılması ve yapılacak araştırma sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,