Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4908 K.2021/3426

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait cadde üzerinde kapıları kilitli vaziyette park halinde bulunan otomobili, camını kırarak düz kontak yapmak sureti ile çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın düz kontak yaparak müştekinin aracını çaldığı ve bu araç ile trafik kazasına karışması sebebi ile aracın hasarlı olarak polis tarafından müştekiye iade edildiği olayda, müştekinin 05/06/2015 tarihli talimat duruşmada, zararın tazmin edildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kısmi ödeme yapıldığı kabul edilerek, müştekiden 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi gereğince kısmi iadeye rızası olup olmadığı ve zararının ne zaman ve hangi sanık tarafından karşılandığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,