Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4914 K.2020/13050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03/04/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 08/05/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 15/10/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 13.05.2011 tarihli tutanağa göre; inşaatın önünde bulunan elektrik panosunun kablolarının kesildiğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayin edilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,