Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4993 K.2021/2050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, mahkumiyet hükmünün infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanıklar ..., .... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın, aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçları işlemediğini savunduğu, sanık ...’in soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçlardan beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b-Sanık ...’in, katılan Türk Telekom’a ait olan kabloları kestikten sonra olay yerinde yakalandığı eylemde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca kamu malına zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,