Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4999 K.2021/4229

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/12/2015 tarihli 2015/1005 değişik iş numaralı kararıyla incelendiği belirlenerek, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 5 yıl olduğu halde, temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Dosya kapsamına göre; sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte camii tuvaletinin yanında bulunan kulübeye girerek kumbaradan 10 TL para çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,