Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5009 K.2020/9573

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ...’ün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın 22/06/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 24/06/2015 ve 22.07.2015 tarih, 2014/299 esas sayılı ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve en son verdiği adreste bizzat kendisine usulüne uygun şekilde 22.04.2015 tarihinde tebliğ edilen 05/03/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 22.06.2015, 08.07.2015 tarihli dilekçeleri ile temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.