KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/5076 E., 2020/4077 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf isteminin esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen 11/12/2019 gün ve 2019/3192 E. - 2019/2597 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin somut olayda dosya kapsamındaki deliller itibariyle suçun sübut bulmadığına, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ve alt sınırdan uzaklaşılarak ölçüsüz ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanığın katılana ait iş yerine kimliği belirlenemeyen kişilerle birlikte gece 02.30 sıralarında girerek iş yerinde bulunan ve içerisinde 45.000 TL nakit para, toplam 800 000 TL'lik senet ve çekler ile çeşitli eşyaların bulunduğu 2 adet kasayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanık hakkında dosya kapsamındaki deliller itibariyle atılı suçun sübut bulduğu,
gerekçeli kararda da belirtildiği üzere suçun işleniş şekli, fiilin özellikleri, kast yoğunluğu, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşılmasında ve ayrıca sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/5076, K. 2020/4077, 5 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama