Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5113 K.2020/14281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suç tarihinde tespit edilemeyen zaman diliminde, suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait ikamete oturma odasının pvc penceresini sert bir cisimle zorlayıp açması ve içeri girmesi, oturma odası ile yanındaki odanın ahşap yapılı kapılarının kilitlerini ve pervazlarını sert bir cisimle kırması,

çeşitli ziynet eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonucu oluşan 1 ay 23 günlük durma süresi de eklendiğinde) sorgu tarihinden (20/10/2011) karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,