KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/5159 E., 2021/5229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelemesinde;
1. Dosyada yer alan 23.11.2012 tarihli kolluk tutanağına göre “bahse konu yerin bir depo olduğu, depo kapısının kapalı olduğu” yönünde tespit yapıldığı, müşteki ve tanığın aşamalardaki beyanlarında olayın meydana geldiği yerin depo olduğunu ifade etmeleri karşısında;
mahallinde tespit ve keşif yapılarak sonucuna göre söz konusu yerin suç tarihi itibariyle iş yeri olarak mı yoksa depo olarak mı kullanıldığının ve depo olarak kullanılıyor ise burada herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediğinin, müşteki tarafından ne sıklıkla buraya gelinip gidildiğinin ve hangi malzemelerin bulunduğunun tespiti ile ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağı hususları da araştırılarak sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/5159, K. 2021/5229, 15 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama