Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5178 K.2021/5533

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, katılanın kahvehane içerisinde bulunan masanın üzerine bıraktığı cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin 5237 TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın karar celsesinde mahkeme huzurunda suça konu cep telefonunu hasarlı şekilde katılana teslim ettiği katılanın da zararının tamamen karşılanmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılandan kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,