Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5252 K.2020/8793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu, duruşmaya yapılan davetiyenin de vekil yerine şikayetçi kuruma yapıldığı dolayısıyla yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurum vekilinin hükmü temyiz hakkı olduğu; ayrıca söz konusu kararı da vekalet ücretine hükmedilmesi sebebine bağlı kalmadan temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan kurumun zararının 26/05/2015 tarihinde ödendiği anlaşılmakla 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen karşılıksız yararlanma suçları yönünden, TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağının öngörülmesi ve sanığın da tüketim bedelini iddianamenin kabul tarihi olan 13/07/2015 tarihinden önce ödediğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden, düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,