Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5261 K.2020/6259

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların yaşı gereği CMK 185. maddesi uyarınca duruşmaların zorunlu olarak kapalı olması ve hükmünde kapalı oturumda verilmesi gerekirken açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, sanık hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

a- Müştekinin ifadesinde, 13.06.2014 günü saat 19.30 sıralarında iş yerini kilitleyerek ayrıldığını, ertesi gün 08.00 sıralarında iş yerine geldiğinde hırsızlığın farkettiğini beyan ettiği, yine 23.06.2014 tarihli müştekinin iş yerine yakın başka bir müştekiye ait işyerinde meydana gelen hırsızlık ile ilgili olarak hazırlanan kamera izleme tutanağa göre, sanık ve suça sürüklenen çocukların temyiz dışı diğer müştekiye ait iş yerine saat 20.53 sıralarında geldikleri,

müştekilerin iş yerlerinin birbirine yakın olduğunu ve suç tarihinde UYAP'tan alınan çizelgeye göre yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 21.01’de başladığının anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı bozma suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden,

yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143 .maddesi ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

b- Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

c- Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin 26.11.2015 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocukların daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “suça sürüklenen çocuklara verilen hapis cezasının süresi dikkate alınarak ayrı ayrı ertelenmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

d- Suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

e- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,