Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5305 K.2021/4951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi, olaya ilişkin kamera görüntülerine ilişkin aldırılan 09/11/2015 tarihli bilirkişi raporunda, olayı bir kişinin gerçekleştirdiği, onun da başında bere olduğu, yüzünün atkı ile sarılı olduğu, yüzünün görünmemesi sebebi ile eşkalinin belirlenemediği,

bu nedenle olayı gerçekleştiren şahsın suça sürüklenen çocuklardan birisi olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların daha sonra beyanlarında doğrulamadıkları yakalandıklarında kolluğa verdikleri ve mahkumiyete esas alınamayacak şifahi beyanları dışında, atılı hırsızlık suçunu işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de; 2-Suça sürüklenen çocukların eylemlerini cami bahçesinde bulunan eklenti niteliğindeki şadırvandaki muslukları çalarak gerçekleştirdiklerinin anlaşılması ve aynı zamanda bilirkişi raporuna göre, hırsızlık eylemini gerçekleştiren şahsın başında bere ve yüzünün atkı ile sarılı olduğunun belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h-f maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfnda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,