Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5386 K.2021/5687

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti müştekiye ait ikametin alt katındaki depoya, kapısında bulunan kilidi kırmak suretiyle rızasına aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 29/12/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;Müştekinin 22/10/2015 tarihli duruşmada alınan beyanında; suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan eski televizyon ile eski bilgisayar kasasının toplam değerinin en fazla 100 TL olduğunu ifade etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,