Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5412 K.2020/15962

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/11/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13/03/2012 günü yeniden işlemeye başladığı ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gece vakti suça konu motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143 ve 31/2. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun21/05/2020 tarihli ve 2019/632 E. 2020/212 K. sayılı ile 06/05/2014 tarihli ve 2013/6-430 E. 2014/227 K. sayılı kararlarında belirtildiği üzere, sabit bir yere kilitlenmeden yol kenarına park edilen motosikletin çalınması biçimindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,