Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5457 K.2020/8785

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/01/2016 tarihli olduğu belirtilen duruşmadan usulüne uygun haberdar edildiği halde, herhangi bir tebliğ yapılmadan 23/12/2015 tarihinde resen duruşma açılarak karar verildiği ve şikayetçi kurumun gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2-Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin değerlendirilmesi gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan karar verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesinin 2. fıkrasındaki koşullar bulunmadığı halde aynı maddenin 1. fıkrası hükmüne aykırı olarak sanığın sorgusu yapılmadan delil değerlendirmesi yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,