Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5545 K.2020/4745

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 günlü ve 2007/83 E., 2009/70 K. sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.07.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 11.10.2012 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 19.11.2013 tarihinde 5237 sayılı TCK 'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın 03.02.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 günlü ve 2007/83 E., 2009/70 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 günlü ve 2012/252 E., 2013/308 K. sayılı ilamındaki TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, bu ilam hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

uzlaşmanın sağlanması halinde hükmün açıklanması koşullarının oluşmayacağı, bu durumda ise sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 günlü ve 2011/126 E., 2013/292 K. sayılı ilamına konu TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasını içeren ilam nedeniyle hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğu ve sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.07.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 günlü ve 2011/126 E.,

2013/292 K. sayılı mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.02.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hükmolunan hapis cezası bakımından uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin 09.11.2006 tarihinde sokak üzerinde direksiyon kilidi ile kilitlemek suretiyle park halinde bıraktığı motosikletinin, çalındıktan on dokuz gün sonra 28.11.2006 günü temyiz dışı sanık ...’de ele geçtiği ve suça konu motosikleti bir gün evvel sanıktan aldığını beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde atılı suçlamayı kabul etmediği ve suça konu motosikleti bir ay önce tanımadığı bir şahıstan 450,00 TL karşılığında satın aldığını belirttiği,

ancak satın aldığı şahıs hakkında kimlik ve iletişim bilgisi veremediğinin anlaşıldığı ve hırsızlık tarihi ile motosikletin ele geçme tarihi arasındaki kısa süre dikkate alındığında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilerek, eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisininde birlikte öngörüldüğü, Kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,