Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/563 K.2020/7642

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Başka suçtan hükümlü olup son duruşmada SEGBİS ile hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 09.09.2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, süresinden sonra yapılan 17.09.2015 tarihli sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanında sanık tarafından 50 TL para ve 40 TL değerindeki konfeksiyon ürünlerinin çalındığını belirtmesi karşısında; hırsızlık konusu oluşturan paranın ve malın değerinin az olması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekmesi,

2- Sanığın daha önce işlediği kasıtlı suçlar nedeniyle hakkında Antalya 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1234 E, 2013/507 K, Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/322 E-2012/571 K, Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/907 E-2011/1265 K ve Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/58 E-2012/594 K sayılı ilamları nedeniyle hükmolunan hapis cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri tekerrüre esas alınmış ise de.

5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğü olan Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2012 tarih ve 2011/58 Esas 2012/594 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken, dört ayrı ilamın gösterilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması ;