Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5668 K.2021/3306

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte 22.07.2015 tarihli savunmasında, 18 yaşını doldurduğu, müdafii talebinin olmadığı, savunmasını kendisinin yapacağını beyan ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii ile birlikte aynı duruşmada bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 19/11/2015 tarihli kararın, müdafii tarafından temyiz edildiği, müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekirken,

suça sürüklenen çocuğun 22.07.2015 tarihli duruşmada bildirdiği bilinen son adresine doğrudan MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince tebligat yapıldığı ve hüküm fıkrasında “ temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağı” yazılarak suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığının anlaşılması karşısında;