Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/57 K.2020/4522

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gündüz vakti müşteki ....’ün evine zorla girerek, müşteki ...’e alenen hakaret ederek, elindeki bıçakla yaralamaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 765 sayılı Kanun'un 193/2, 456/4, 457/1, 61/1 482/2, 2253 sayılı Kanun’un 12/2 maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 86/2, 86/3-e, 35, 125/1-4, 31/2 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 86/2, 86/3-e, 125/1-4, 31/2 maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma, silahla kasten yaralamaya teşebbüs,

alenen hakaret suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2, 104/3 maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 86/2, 86/3-e, 35, 125/1-4, 31/2 maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma, silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve alenen hakaret suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, ( hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile duran süre de çıkartıldığında) 11.06.2001 olan suç tarihi ile hükmün açıklandığı 09.05.2019 tarihi arasında dolduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden anılan suçlardan mahkumiyet kararları verilmesi,