Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6066 K.2020/10906

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Müşteki ...'ün çalıştığı Marina girişi bekleme noktasındaki kilitli olmayan dolabından 28.07.2011 tarihinde saat 11:00 sıralarında içinde 325,00 TL ve 50 Amerikan Doları bulunan cüzdanı ile kitap ve broşürünün çalındığı, müştekinin çevrede yaptığı araştırmada sanığın elindeki poşette kendisine ait kitabı, cüzdanı ve broşürü görmesi üzerine sanığın yakalandığı olayda;

sanığın soruşturma aşamasında olay günü saat 10:30 sıralarında Marina civarında çöp bidonlarına bakarken işine yarayacağını düşünerek kitap, broşür ve cüzdanı aldığını, hırsızlık yapmadığını savunduğu ancak müştekinin hırsızlık olayının saat 11:00 de gerçekleştiğini beyan ettiği dikkate alındığında sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Sanık hakkında düzenlenen 08.12.2011 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, sanığa "işlevselliği düzelmeyen şizoaffeklif bozukluğu" teşhisi konduğunun anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda” Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın

hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,