Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6146 K.2020/5576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına, 29.10.2014 tarihinin de suç tarihi olarak mahallinde eklenmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 3.fıkrasında yer alan "soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlarda... uzlaştırma yoluna gidilmez" hükmündeki "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen" ibaresinin metinden çıkarılması nedeniyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılandan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup, rıza gösterilmesi halinde TCK’nın 168/2-4. maddesinin uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,