Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6306 K.2021/3363

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Tüm dosya içeriğine göre; müştekinin aracı evinin önünde park halinde iken ön ve arka plakasının 04/01/2014 günü çalındığı, 07/01/2014 günü müştekiye ait araç plakaları çalıntı başka bir araca takılı vaziyette terk halinde bulunduğu,12/02/2014 tarihinde araç hırsızlığından yakalanan sanıktan metal kontak anahtarı ele geçirildiği ve müştekinin plakalarının takılı olduğu terk halinde bulunan araçta denendiğinde aracı çalıştırdığının tespit edildiği,

sanığın alınan savunmasında, plakaların takılı olduğu aracı kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... isimli bir şahıstan aldığı şeklindeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,