Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6346 K.2021/4321

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mahkemenin gerekçesinde ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu fiilleri ve bunların nitelendirmesinin yeterli olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan ilamın Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu halde Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarih, 2015/95 Esas - 2015/441 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 2.000,00 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas olmayacağı; yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,