Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6389 K.2021/4081

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Suçtan doğan zararın faillerden bir ya da birkaçı tarafından kısmen giderilmesi halinde, diğer failler yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı, müştekinin kısmi iadeye göstermiş olduğu rıza gereği 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca yalnızca kısmi iadede bulunan sanık ...’in etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde de TCK’nın 168/2 maddesi gereğince indirim yapılmış olması,