Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6472 K.2020/5937

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan-sanıklar ... ve ...’ın sanık sıfatıyla konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede,

I-Sanık ... hakkında katılan-sanık ...’a karşı kasten yaralama ve katılan-sanık ...’a karşı mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme, katılan-sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında katılan-sanık ...’a karşı kasten yaralama, katılan-sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

1-Dosya içeriğine göre sanık ...’nin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; olay günü sanık ...’in katılan-sanık ...’u iterek düşürmesi eyleminden sonra kavganın devamında evden getirdiği bıçak ile katılan-sanık ...’u yaralamaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; kasten yaralama maksadıyla icra edilen doğal ve tipe uygun davranışların bütünüyle hukuken tek bir hareket (fiil) teşkil ettiği ve bu durumda tamamlanmış fiilin teşebbüs halindeki fiile göre asliliği ilkesi gözetilerek,

tamamlanmış kasten basit yaralama suçu nedeniyle TCK'nın 86/2. maddesiyle hüküm kurulması ve fiilin bütünlüğü içerisinde bıçağın da kullanılması nedeniyle 61. madde uyarınca cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, sanık hakkında TCK’nın 86/2. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinden sonra aynı Kanun’un 86/3-e maddesi ile arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Yargılamanın yapıldığı esas mahkemesince sorgusu yapılmamış olan sanığın alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Yakalama emri üzerine de olsa yargılamasının yapıldığı istinabe mahkemesince sorgusundan önce sanığa ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulması zorunludur.

İnceleme konusu dosyada, sanık ...’ın Çardak Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yakalama kararı uyarınca yapılan 20.09.2014 tarihli sorgusundan önce ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmayıp, 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusu esas alınmak suretiyle hükümlülük kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanması,