Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6501 K.2020/6932

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma, ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine, ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin sanıklar ... ve ...’in konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine dair bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan tayin olunan hapis cezasının infazı aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 106/1-2.cümle kapsamında tehdit suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, ancak aşamalarında usulünce uzlaşma işlemlerinin yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık hakkında tehdit suçu açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,