Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6645 K.2020/8070

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği adreste aynı konutta oturan annesine 01/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede gerekçeli kararın tebliğ edildiği 01/06/2015 tarihinde sanığın cezaevinde olduğu bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 11/06/2015 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- İddianame ile sanık hakkında TCK'nın 116/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b-Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 3 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 15 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 22 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,