Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6673 K.2020/5239

İş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan sanıklar ... ve ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/110 esas,

2019/496 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın itiraz eden sanık ... yönünden kaldırılmasına ilişkin Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2019/283 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/09/2019 gün ve 10661-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2019 gün ve 2019/95006 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1- Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli kararı bakımından yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan"Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki hüküm nazara alındığında, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceğinin anlaşılması karşısında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2019 tarihli iddianamesiyle, sanık ...'ın müşteki ...'na yönelik eyleminden dolayı hırsızlık suçuna yardım etme ve suç eşyasını satın alma suçlarından cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenmesine rağmen, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında iddianamede yer almayan işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2- Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli kararı bakımından yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/4. maddesinde yer alan, “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, hırsızlık suçu ile birlikte işlenen işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete tâbi olmadığı ve sanığın cezalandırılması için şikâyet şartının aranmadığı gözetilmeksizin,

itirazın reddi yerine müştekinin şikâyetinden vazgeçmiş olduğu gerekçesiyle anılan suç yönünden Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/110 E., 2019/496 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve anılan bu karara yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının 29/04/2019 tarihli itiraz yasa yolu başvurusunda bulunduğu ancak; bu başvuruyla ilgili olarak itiraz merciince bir karar verilmediği, bu yönüyle anılan kararın sanık ... yönünden usulüne uygun olarak kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 11/04/2019 tarihli kararın merciince itiraz incelenmesi yapılması neticesinde usulüne uygun olarak kesinleştirilmesinden sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (KAYSERİ) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 11.04.2019 tarihli ve 2019/110 E., 2019/496 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2019/283 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/110 E., 2019/496 K. sayılı ilamı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra bu karara yönelik sanık müdafinin itirazı üzerine itiraz mercii olan Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesince atılı suçun şikayete tabi olduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeni ile itirazın kabulüne karar verilmişse de;

19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz.” hükmü gereği,

atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde itirazın kabulü ile sanık ... hakkında anılan suç yönünden Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KAYSERİ) 4. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 17.05.2019 tarihli ve 2019/283 D.