Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6717 K.2020/8244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanığın duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, tehdit ve hakaret suçlarında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık aşamalardaki savunmasında, olaydan önce işlemiş olduğu başka bir suç nedeniyle cezaevine girdiğini, çıktıktan sonra katılan ile arasında birtakım sorunlar meydana geldiğini bu nedenle kendisinin ailesinin yanında kaldığını, katılanın da müşterek evlerinde annesi ve ortak çocuğuyla birlikte kaldığını, eşyalarının halen müşterek evlerinde olduğunu belirtmesi karşısında, olayın yaşandığı evin ortak ikametgahları olup olmadığı, katılanla olay tarihinde boşanmamış olan sanığın ayrı yaşadıkları süre içerisinde eve girip girmediği yine bu sureçte sanık hakkında herhangi bir ayrılık veya tedbir kararı bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,