Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6730 K.2020/5635

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti müştekinin ikametinde silahla yağma suçunu işlemesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2014 tarih ve 2013/222 E.-2014/55 K. sayılı ilamı ile TCK'nın 149/1-a-h maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 6. CD'nin 14/05/2018 tarih ve 2015/2848 E.- 2018/3668 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bahse konu ilamda eylemin konutta gerçekleşmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 149/1-d maddesinin uygulanmamasının eleştiri konusu yapıldığı, bu itibarla.

5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesine göre suçun işyerinde veya konutta işlenmesi durumunun yağma suçunun ağırlaştırıcı nedeni olarak öngörülmüş olması karşısında; yağma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/1-4. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 8 ay yerine 10 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

4-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanunu'nun 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,