Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6755 K.2020/5350

Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1.c, 31/3, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair NİZİP 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/190 esas, 2018/649 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/10/2019 gün ve 94660652-105-27-460-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2019 gün ve 2019/104794 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225. maddesindeki. "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." şeklindeki düzenleme gereğince, hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebileceği, iddianamede anlatılan olayın dışında bir fail ve fiilin yargılanması söz konusu olduğunda ise, suç duyurusunda bulunulması ve iddianame ile dava açılması halinde de gerekli görüldüğünde her iki iddianame ile açılan davaların birleştirilmesi yoluna gidebileceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/04/2013 tarihli ve 2012/6-1307 esas, 2013/151 sayılı kararında da açıklandığı üzere,

iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan anılan Kanun'un 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2008 tarihli ve 2006/6 YD-346 esas, 2008/25 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231/6-c maddesinde yer alan koşulun aranmayacağı cihetle, somut olayda, suça sürüklenen çocuğa atılı konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun zarar doğurmaya elverişli bulunmadığı anlaşılmakla, şartları oluşan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/02/2014 tarihli ve 2013/13-274 Esas - 2014/78 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere. 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesine göre, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında hüküm verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde;

ek iddianame ile dava açtırılmadan, CMK'nın 170. ve 225. maddelerine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa verilen ek savunma ile yetinilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun anılan suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (NİZİP) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 12/11/2018 tarihli ve 2018/190 Esas - 2018/649 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine,