Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6766 K.2020/4367

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiilerinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığını bozma eyleminin mağdura ait eklenti niteliğindeki bahçeye girildikten sonra ikametin kapısından içeri girmeye çalışılması şeklinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı ve teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve kasten yaralama suçundan kurulan düşme kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra, 28/08/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,