Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6948 K.2021/5195

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yüzüne karşı verilen kararın, sanıklar tarafından süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar müdafiilerinin gerekçeli kararın tebliği üzerine sonradan verdikleri dilekçelerin ek temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b, 143 ve 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine,

2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayinleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.