Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7170 K.2021/4367

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suç vasfına yönelik eksik ceza tayini nedeniyle aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...’nin temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte camiinin etrafı duvarla çevrili bahçesi içinde bulunan 1 adet 5 bisikletlik bisiklet park demiri ile 1 adet pencere korkuluğu demirini çalmaya teşebbüs ettiği şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesiyle uygulama yapılması sonucu eksik ceza tayini,

2- Suça konu 1 adet 5 bisikletlik bisiklet park demiri ile 1 adet pencere korkuluğu demirinin bilirkişiye değer tespitinin yaptırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,