Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7174 K.2021/8346

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince,

1- Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 gün ve 2014/188 E. - 2014/351 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği,

kararın 14/11/2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından sanığın denetim süresi içinde 17/01/2015 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 gün ve 2015/60 E.- 2015/481 K. sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesi gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 20/10/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükümlerin açıklandığı

anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin kesinleşmesinden sonra sanık müdafiinin “ sanığın üzerine atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurun yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçtiği, ancak mahkemenin şikayetten vazgeçme dilekçesini sehven görmeyerek mahkumiyet kararı verdiği” gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi için sunduğu 07/11/2019 tarihli dilekçesi üzerine Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 gün ve 2015/60 E.- 2015/481 K. sayılı ek kararıyla, sanığın üzerine atılı bulunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun şikayete bağlı olduğu,

dosyanın müştekisinin yargılama aşamasında 07/09/2015 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği, dilekçenin fiziki olarak ve UYAP’ta taranmış vaziyette bulunduğu, sehven bu dilekçenin farkına varılmadığı,

sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken üzerine atılı bu suç nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne ve dosyasının yeni bir esasa kaydı yapılmasına karar verilmesi ve sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde de ihbara konu olabilecek ilamının bulunmaması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi davasının sonucuna göre hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

b- 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 07/01/2016 tarihli duruşmada hazır olan sanıktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,