Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7378 K.2020/8598

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/09/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 07/05/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde çalışır durumdaki telefon kablolarının kesilerek çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/10, 522, 55/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-a, 143/1, 31/3, 66/1-e. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan Kanun’un 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olması ve suç tarihi olan 10/05/2005 gününden karar tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,