Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7397 K.2020/5209

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.07.2009 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 21.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 23.01.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

a- Dosyada mevcut Batman Devlet Hastanesinin 08/04/2009 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkındaki hırsızlık suçu yönünden, suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiiller ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında, belirtilen rapor da irdelenerek çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

c- Her ne kadar 17.06.2009 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun düzenlendiği belirtilmiş ise de; dosya içerisinde ve UYAP’ta bahsi geçen rapora rastlanılmadığı anlaşılmakla; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,